Op zoek naar San Juan,
Vandaag staat de special stage in het teken van San Juan, en de eerste ontmoeting met de reusachtige Andes.
Om half acht stond de gehele equipe weer naast de mand, voor sommige bijna niet de moeite waard van het liggen. Daniël en Vincent hebben het licht uitgedaan, of liever gezegd weer aan,… t was een latertje, maar de mannen hebben het weer prima voor elkaar. De Jeep en Dodge kunnen vandaag weer hun kunsten gaan vertonen.
Eerst maar even eieren met een broodje. Op het bivak staat een reusachtige eetschuur waar de ruim 2500 man kan eten en drinken. De organisatie is wel bekend met dit probleem, bijna 24uur per dag kan er gegeten worden, van pasta’s tot biefstukken en het smaakt allemaal prima. Een paar jaar geleden, in Afrika, lagen we nog op de grond, weliswaar bedenkt met Perzische tapijten in een beduïne tent. Nu is het allemaal ’’luxe’’, met tafels, banken en echt bestek, ‘mais bon’ dat mag de pret niet drukken, we kunnen onze rommelende magen weer vullen.
De start van de 291km lange verbindingsroute is net na negen uur. Na een half uurtje doemen zien we in de verte de eerste flitsen van de hoge Andes al op, zeer indrukwekkend. Rond 12:30 komen we aan bij de start van special stage en na een half uurtje wachten worden we afgevlagd. Bij 6.38km gaat Willem aan de kant om een tussenbak lekkage te verhelpen, Ton en Jos zijn er met een kleine 40 minuten mee klaar en kunnen we verder. Al gauw zijn we elkaar kwijt en rijden we afzonderlijk van elkaar. De proef is bij tijd en wijle erg slecht, met veel stenen en het lange stukken rijden in rivierbeddingen. Zelfs een Canyon wordt gepasseerd waar serieus wat water instaat door een aantal flinke buien in de afgelopen paar dagen. Een stuk van bijna 5km met Fesh-Fesh, een soort van poedersuiker maar dan van zand zorgt voor de nodige vertraging. Heel wat andere deelnemers lopen vast in het losse zand en omdat de nodige Trucks al zijn gepasseerd is de track er zeker niet beter op geworden, met diep sporen en veel los zand dus. In de Dodge raken we meerdere stukken kompleet het zicht kwijt en slaat het zand over de auto heen, we worden zelfs in de auto een soort van gezandstraald, niet normaal,… Als gevolg van deze losse meuk verliest de Dodge na een kilometer of vijf zijn turbo druk en gaan we aan de kant. Ton merkt al snel dat het luchtfilter helemaal dicht zit en als gevolg hiervan heeft de turbo geen lucht gekregen, gelukkig net op tijd gestopt en na het schoonmaken gaan we in een rustiger tempo door.
Nog geen kwartier later rijden we rechtsachter een band plat, waarschijnlijke door een steen in de rivierbedding, de velg doet het in ieder geval niet meer,… tijdens het wisselen komen er een aantal Kamaz’en voorbij gedenderd en krijgen we nog een gratis douche met het opspattende water, wel lekker fris, wel iets onhandig met een nat pak in de auto.
Rond 20:00uur rijden we het bivak binnen, de Jeep is al een poosje binnen, en gaan de mannen weer druk aan de slag om het hele spul weer draaiende te krijgen. Vanavond van San Juan naar Chilecito, met 270km verbinding, slechts 326km special stage, als toetje nog een verbindingsroute van 154 km. Hoop dat we de kans krijgen om morgen weer wat op papier te krijgen, met een beetje rekenwerk denken we rond middernacht weer in het bivak te zijn, een lange dag dus.
