De bivak mannen,
Het is nu 20.30 op rally dag 11. Voor ons, Jos en Willem, wederom een dag waar we niet echt vrolijk van worden. We passeren s’ ochtends de grens met Chili en Peru en het lijkt wel Mauritanië. Immens grote vlaktes, krottenwijken en dorpjes waarbij op voorhand hadden afgesproken een kopje koffie te kopen maar uiteindelijk niet veel meer bleek te zijn dan een berg pallets met hier en daar een marktje. Afgezien van het kopje koffie wat ons door de neus geboord wordt, vangen we links en rechts een glimp op van de rally proef. Het lijkt van een afstand een “makkelijke” proef maar eenmaal in het bivak aangekomen en de eerste deelnemers binnen druppelen moet het een waar slagveld zijn geweest. Veel fesh fesh en mega veel stof, venijnige afdalingen en grote stenen. Opletten geblazen.
We realiseren ons tegelijkertijd wat voor een top prestatie onze bivak mannen, Edwin, Daniel en Vincent leveren elke dag. Ook zij worden geconfronteerd met de zelfde beelden, vlaktes en weten niet wat ze de avond te wachten staat. “Pak slaap waneer je kan” is het motto in de Dakar, maar voordat de tentjes staan dienen er toch een hoop zaken te worden voorbereid. De gereedschapkisten klaar maken, snelle service delen voor het grijpen, zeiltje en bokken klaarzetten voor de Dodge. Vanaf 19.00 uur kan er gegeten worden in het bivak waarna een korte indicatie wordt genaakt waneer de mannen zullen binnen komen. Eerst maar te kooi en hopen dat er een aantal uurtjes achter een gemaakt kunnen worden. Top mannen
Op dit moment zijn onze Dodge mannen nog onderweg. Heb net Henk gesproken en ze zouden om 18.30 aan het tweede deel beginnen. Aan de ene kant hopen we dat het nog even duurt, aan de andere kant dat ze maar weer snel veilig binnen mogen komen. Wel kan ik jullie melden dat de mannen de wegenwacht functie nog niet hebben afgeleerd. Sleepje hier en daar, litertje diesel links en rechts en gelukkig heeft de 2e accu ook weer een tijdelijke baasje gekregen.
Trusten allemaal en tot morgen.
Willem (ad interim perschef)
